Starostwo Powiatowe w Wąbrzeźnie

Treść Strony

Konferencja naukowo-szkoleniowa pn. „Szczepienia ochronne – jak zachęcić nieprzekonanych”

Zapraszamy do wzięcia udziału w konferencji "Szczepienia ochronne - jak zachęcić nieprzekonanych"

29 września 2018 roku w Instytucie Matki i Dziecka, przy ulicy Kasprzaka 17a w Warszawie odbędzie się konferencja "Szczepienia ochronne – jak zachęcić nieprzekonanych". Sobotnie wydarzenie organizowane jest przez Ministerstwo Zdrowia i Instytut Matki i Dziecka.

Konferencja szkoleniowo-naukowa, oparta na rzetelnej, usystematyzowanej wiedzy ekspertów dotyczącej szczepień, skierowana jest w szczególności do lekarzy rodzinnych i pediatrów. Organizatorami merytorycznymi wydarzenia są prof. Ewa Helwich - Krajowy Konsultant ds. Neonatologii oraz Kierownik Kliniki Chorób Zakaźnych Wieku Dziecięcego - prof. dr hab. n. med. Magdalena Marczyńska.  

W trakcie spotkania zostaną poruszone następujące zagadnienia: rola i skuteczność szczepień ochronnych w zapobieganiu chorobom zakaźnym, bezpieczeństwo szczepień ochronnych, korzyści i zagrożenia związane ze szczepieniem szczególnych grup pacjentów, groźba nawrotu chorób zakaźnych wyeliminowanych przez szczepienia oraz poprawa komunikacji pomiędzy lekarzem a rodzicem.

Zapraszamy wszystkich zainteresowanych! Liczba miejsc jest ograniczona, dlatego prosimy o zapisanie się do udziału w konferencji. Można zrobić to również mailowo lub telefonicznie pod nr 22 32 77 423.

Poniżej program konferencji:

Otwarcie konferencji

9:00-9:10 prof. E. Helwich, prof. M. Marczyńska

SESJA I: Rola i skuteczność szczepień ochronnych w zapobieganiu chorobom zakaźnym; Przewodniczący: Prof. E. Helwich, Prof. M. Marczyńska

9:10-9:40 prof. M. Marczyńska:
Choroby zakaźne, których powinno nie być - skutki odmowy szczepienia dzieci 

9:40-10:10 prof. E. Helwich:
Szczepienia noworodków - konieczność czy nadgorliwość? 

10:10-10:40 dr M. Pokorska-Śpiewak:
Szczepienia dzieci i młodzieży w obecnej sytuacji epidemiologicznej chorób zakaźnych

SESJA II: Bezpieczeństwo szczepień ochronnych Przewodniczący: Prof. E. Helwich, Dr Maria Pokorska-Śpiewak

11:00-11:30 dr A. Ołdakowska:
Czy szczepienia mogą zaszkodzić? Prawda o niepożądanych odczynach poszczepiennych (NOP)

11:30-12:00 dr M. Pokorska-Śpiewak
Najczęstsze obawy związane ze szczepieniem dziecka. Ruchy antyszczepionkowe

12:00-12:30 prof. M. Marczyńska
Dziecko nieszczepione - i co dalej?

SESJA III: Korzyści i zagrożenia związane ze szczepieniem szczególnych grup pacjentów Przewodniczący: Prof. M. Marczyńska, dr A. Ołdakowska

13:00-13:30 prof. E. Helwich:
Szczepienie wcześniaków 

13:30-14:00 dr A. Ołdakowska
Szczepienia dzieci z chorobami przewlekłymi (niedoborami odporności, chorobami alergicznymi i neurologicznymi)

14:00-14:30 dr M. Pluta:
Szczepienie dzieci przed podróżą 

14:30-15:00 dyskusja:
Jak zachęcić do szczepienia osoby nieprzekonane?

Źródło: www.gov.pl


 

Promocja zdrowego stylu życia na Dożynkach Wojewódzko - Diecezjalnych w Wąbrzeźnie

W niedzielę 2 września odbyły się Dożynki Wojewódzko-Diecezjalne  w trakcie, których mieszkańcy województwa wspólnie świętowali zakończenie żniw i dziękowali za plony.

W uroczystościach dożynkowych wzięli również udział przedstawiciele Powiatowej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w Wąbrzeźnie, którzy korzystając z okazji przybycia tak wielu osób promowali zdrowy styl życia. Pracownicy PIS przygotowali materiały z zakresu profilaktyki nowotworowej, profilaktyki zakażeń krwiopochodnych, profilaktyki zagrożeń wynikających ze stosowania różnorodnych substancji psychoaktywnych oraz promowali szczepienia ochronne jako podstawową metodę zapobiegania chorobom zakaźnym.

Stoisko przygotowane przez PIS cieszyło się sporym zainteresowaniem uczestników imprezy - sprawiło nam to ogromną satysfakcję bo zależy nam aby mieszkańcy naszego województwa świadomie dbali o własne zdrowie oraz zdrowie swoich rodzin.


 

Zalecenia GIS dotyczące tornistrów szkolnych

Znalezione obrazy dla zapytania tornister

Tornister stanowi nieodzowny atrybut każdego ucznia. Jego waga, odpowiednie  dopasowanie oraz właściwe użytkowanie odgrywają ogromną rolę w utrzymaniu prawidłowej postawy oraz zapobieganiu skrzywienia kręgosłupa.

W wieku szkolnym ma miejsce pierwszy okres krytyczny dla postawy fizycznej dziecka. W okresie tym następuje wzmożony wzrost ciała dziecka, w związku, z czym uczniowie bardziej narażeni są na wykształcenie się u nich wady postawy. Rozpoczynając naukę, dziecko zmienia swój dotychczasowy tryb życia spędzając w szkolnej ławce – w pozycji siedzącej – dziennie powyżej 4 godzin. Dodatkowo w wieku 6–9 lat organizm wykazuje ogromną biologiczną potrzebą ruchu, co prowadzi do częstej zmiany pozycji podczas lekcji.

  • Zbyt ciężki plecak może powodować niekorzystne, bolesne napięcia w mięśniach i stawach, oraz bóle bioder i kolan.
  • Noszenie nieodpowiedniego plecaka wymusza nieprawidłową postawę – pochylanie sylwetki do przodu, a także bóle w okolicach karku.
  • Nadmierne obciążenie źle wpływa również na ramiona, które są nieprzystosowane do noszenia ciężarów.
  • Zgodnie z zaleceniami Głównego Inspektora Sanitarnego waga plecaka nie powinna przekraczać 10-15 proc. masy ciała ucznia.

Źródło: www.gis.gov.pl

Sezon na grzybobranie! Apelujemy o szczególną ostrożność podczas zbierania grzybów

Znalezione obrazy dla zapytania grzybobranie

Sezon na grzybobranie i piesze wycieczki do lasów w pełni. W Polsce ten sposób spędzania wolnego czasu jest bardzo popularny.

Zatrucia grzybami

Zgodnie z danymi obejmującymi wszystkie województwa w Polsce w roku 2017, zatruciu grzybami uległy 24 osoby – w tym wszystkie hospitalizowano. Główną przyczyną zatrucia grzybami jest niewłaściwe rozpoznanie jadalnych i trujących grzybów oraz nieodpowiednie przygotowanie potraw z niektórych jadalnych grzybów.

Pierwsze objawy zatrucia grzybami mogą pojawić się już po kilku godzinach od ich zjedzenia, jednak w zależności od rodzaju, symptomy zatrucia mogą wystąpić nawet po kilkunastu godzinach od spożycia grzybów.

Najczęstsze objawy zatrucia grzybami:

  • nudności,
  • wymioty,
  • ból brzucha i głowy,
  • podwyższona temperatura ciała.

Przy zatruciu grzybami możemy na początku mieć objawy podobne jak przy niestrawności lub infekcji przewodu pokarmowego.

Niejednorodność objawów zatrucia grzybami wynika z zawartości różnych toksyn w poszczególnych odmianach. Rodzaje objawów oraz ich intensywność zależą od predyspozycji organizmu oraz ilości spożytych toksyn.

Pierwsza pomoc:

Jeśli po zjedzeniu grzybów pojawiają się oznaki zatrucia, należy niezwłocznie zapewnić pomoc lekarską, skontaktować się z numerem alarmowym 999 lub 112 albo przewieźć chorego do szpitala.

Czekając na pomoc medyczną można sprowokować wymioty.

Osobie z objawami zatrucia nie należy podawać mleka i alkoholu, ponieważ płyny te przyśpieszają przenikanie toksyn do krwiobiegu.

Leczenie:

Bardzo często pacjenci nie kojarzą swoich dolegliwości ze spożyciem grzybów i bagatelizują objawy.

Zbyt późna reakcja i brak właściwego leczenia może prowadzić do powstania nieodwracalnych zmian w organizmie, a nawet śmierci.

Leczenie polega na płukaniu żołądka, podawaniu węgla aktywnego oraz uzupełnianiu płynów i elektrolitów. Stosowane jest również leczenie objawowe.

Najczęstsze i najbardziej niebezpieczne zatrucia spowodowane są na skutek spożycia Muchomora sromotnikowego, który mylony jest z takimi grzybami jadalnymi jak: Kania czubajka, Gąska zielona.

Hospitalizacja w przypadku zatruć trwa od kilku do kilkunastu tygodni a badaniu i leczeniu powinny się poddać wszystkie osoby, które jadły potrawę z trującymi grzybami, a nie tylko te, które mają objawy zatrucia.

Spożywanie grzybów:

Nie zaleca się jedzenia grzybów:

  • kobietom w ciąży i karmiącym,
  • dzieciom,
  • osobom starszym,
  • osobom z zaburzeniami pracy przewodu pokarmowego.

Rozpoznawanie grzybów

Zbieranie grzybów wymaga wiedzy oraz doświadczenia.

Pomoc w rozpoznawaniu:

  • Grzyboznawcy – posiadają uprawnienia do oceny grzybów świeżych i suszonych,
  • Klasyfikatorzy grzybów – posiadają uprawnienia do oceny wyłącznie grzybów świeżych.

Grzyboznawcy oraz klasyfikatorzy grzybów uzyskują uprawnienia w drodze decyzji administracyjnej Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, która poprzedzona jest odpowiednim kursem specjalistycznym oraz egzaminem.

  • Atlas grzybów – zawierający szczegółowe informacje o grzybach, miejscach ich występowania oraz zdjęcia przedstawiające poszczególne gatunki.
  • Aplikacje mobilne – ułatwiające identyfikację grzybów za pośrednictwem smartfonu, dostępne w postaci mobilnych atlasów grzybów lub identyfikujące grzyby na podstawie zrobionego zdjęcia.

Pamiętaj!

Zbieraj grzyby, co, do których masz całkowitą pewność. Jeżeli masz wątpliwości, nie ryzykuj, przynieś grzyby do najbliższej siedziby stacji sanitarno-epidemiologicznej, w której dyżury pełnią grzyboznawcy lub klasyfikatorzy grzybów. Specjalista bezpłatnie oceni czy grzyby są jadalne, niejadalne czy też trujące.

Jak się przygotować do grzybobrania:

  • odpowiednie ubranie: bluza lub kurtka, spodnie z długimi nogawkami, peleryna przeciwdeszczowa, kalosze lub buty z wyższą cholewką, czapka lub kapelusz – zabezpieczy nas przed wilgocią oraz ukąszeniem owadów i żmij;
  • koszyk na grzyby najlepiej wiklinowy – w foliowej torebce grzyby zaczynają parować, co sprzyja ich psuciu;
  • nożyk do oczyszczania grzybów – zbierając grzyby delikatnie je wykręcamy z podłoża a pozostałości ściółki czyścimy za pomocą noża;
  • środek odstraszający owady – stanowi dodatkową ochronę przed komarami i kleszczami.

Źródło: www.gis.gov.pl

Światowy Dzień Walki z Wirusowym Zapaleniem Wątroby

Znalezione obrazy dla zapytania wzw

28 Lipca – Światowy dzień WZW

Światowy Dzień Wirusowych Zapaleń Wątroby przypada na 28 lipca. Święto to obchodzone jest corocznie w dniu urodzin prof. Barucha Samuela Blumberga, lekarza, laureata Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny za odkrycie wirusowego zapalenia wątroby typu B oraz opracowanie szczepionki przeciwko niemu. Formalnie taką datę zatwierdziła WHO w maju 2010 r. (wcześniej był 1 października) a dzień ma być przyczynkiem do podniesienia świadomości zdrowotnej społeczeństw oraz zintensyfikowania walki z WZW.

Wirusowe zapalenie wątroby (WZW) jest to grupa chorób zakaźnych wywołanych przez wirusy hepatotropowe, których wspólną cechą jest powodowanie zapalenia wątroby. We wszystkich typach mogą występować zakażenia pełnoobjawowe, skąpoobjawowe jak i bezobjawowe. Przy zaburzeniach czynności wątroby dochodzi do objawów żółtaczki, podwyższenia temperatury ciała, utraty apetytu, nudności, ogólnego niedomagania i osłabienia oraz podwyższenia enzymów wątrobowych. Jest to schorzenie występujące dość często, a wywołane jest przez wiele czynników etiologicznych takich jak: alkohol, leki, różnorodne substancje chemiczne występujące w środowisku człowieka oraz wiele drobnoustrojów. Ogólnie można podzielić je na wirusy pierwotnie hepatotropowe, wśród których znamy co najmniej 5 typów: A, B, C, D, E oraz wirusy cytomegalii (CMV), herpes (HSV), Epsteina-Barr (EBV).

Ogólnie można powiedzieć, że wirusy wywołujące WZW typu A szerzą się drogą pokarmową, przebieg choroby okresu ostrego jest lżejszy, z mniejszą śmiertelnością. Typy wirusów B, C i D przenoszą się drogą parenteralną a także drogą seksualną i drogą zakażenia wertykalnego, przebieg jest na ogół cięższy z większą śmiertelnością, a u części ozdrowieńców występują następstwa o charakterze organicznym (przewlekłe zapalenia wątroby, marskość wątroby, pierwotny rak wątroby).

W chwili obecnej według oszacowań Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), w skali globalnej około 2-3% populacji (130-150 mln) jest przewlekle zakażonych wirusem HCV, choć dane te mogą być nieco zawyżone. Według najnowszych badań, w których uwzględniono osoby, u których wykrywa się wirusa, a nie jedynie ślad jego obecności w postaci przeciwciał anty-HCV, liczba osób zakażonych HCV to 80 mln. Istotne, że corocznie notuje się ok. 500 000 zgonów z powodu zakażenia wirusem HCV na świecie.

W Polsce natomiast nawet do 200 tys. osób może być zakażonych HCV (obecność wirusa w organizmie). Wyniki badań prowadzonych w ramach Projektu „Zapobieganie zakażeniom HCV” wskazują, że przeciwciała anty-HCV występują u 1,11% populacji osób dorosłych w Polsce (ok. 350 tys. osób). Odsetek osób zakażonych HCV (obecność HCV RNA) dotyczy 0,52% populacji osób dorosłych, tj. ok. 165 tys. (od 125 do 215 tysięcy). HCV rzadziej występuje wśród dzieci, ale dokładne dane nie są dostępne. Rozpowszechnienie zakażeń HCV jest wyższe wśród mężczyzn niż kobiet (0,70% vs 0,35%) oraz w grupie wieku 18-24 (1,02%). Wyniki naszych badań są alarmujące, gdyż wskazują, że w Polsce 80% osób zakażonych HCV o tym nie wie, a świadomość na temat zakażeń HCV w społeczeństwie jest wciąż zbyt niska. Ponad połowa osób (55%) deklaruje, że nigdy nie słyszała o wirusie HCV.

Najlepszym sposobem zapobiegania Wirusowym zapaleniom wątroby są szczepienia, są onew Polsce obowiązkowe. Należy je podawać przede wszystkim dzieciom w ciągu 24 godzin od urodzenia, studentom uczelni medycznych i osobom, które nigdy nie były szczepione przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby.

Źródło: www.e-medycyna.pl


 

Sezon kąpielowy 2018 już otwarty! Sprawdź jakość wody w kąpieliskach w Polsce

Znalezione obrazy dla zapytania kÄpielisko

Sprawdź czy w wybranym przez Ciebie miejscu można się bezpiecznie kąpać i ciesz się wypoczynkiem nad wodą!

W trakcie sezonu letniego często wybieramy odpoczynek np. nad morzem czy jeziorem. Można łatwo sprawdzić, jaka jest jakość wody w wybrany przez was kąpielisku oraz dowiedzieć się np. czy na jego teren można wprowadzać zwierzęta?

Wejdź na Serwis Kąpieliskowy prowadzony przez Główny Inspektorat Sanitarny. Dane, w trakcie sezonu, aktualizowane są na bieżąco i obejmują wszystkie wyznaczone uchwałami Rad gmin kąpieliska.

Sprawdź aktualną listę miejsc okazjonalnie wykorzystywanych do kąpieli, którą możesz pobrać z sekcji Może Ci się przydać. Lista zawiera istotne informacje m.in. nazwę stacji sanitarno-epidemiologicznej nadzorującej miejsce, nazwę i kontakt do organizatora  oraz adres strony internetowej z aktualnym komunikatem jakości wody.

Źródło: www.gis.gov.pl


 

Mam czas rozmawiać - kampania Krajowego Centrum ds. AIDS

mamczasrozmawiac jak kobieta z kobietą

W piątek 8 czerwca rusza nowa odsłona kampanii edukacyjnej Krajowego Centrum ds. AIDS „Mam czas rozmawiać (#mamczasrozmawiac)” promująca dialog międzypokoleniowy, o zdrowiu, w tym o tematach trudnych, takich jak
choroby przenoszone drogą płciową np.AIDS.

 

Warszawa, 6.06.2018 r. – „Ginekolog już potwierdził ciążę. Zlecił mi różne badania. Nawet na HIV. HIV może dotyczyć każdego”– informuje „filmową córkę” bohaterka kampanijnego spotu edukacyjnego Krajowego Centrum ds. AIDS, grana przez Marię Seweryn. Aktorka bez wahania zaangażowała się w kampanię #mamczasrozmawiac. „Mam nadzieję, że kobiety, które planują ciążę lub oczekują  narodzin dziecka, podobnie jak moja bohaterka, bez wahania wykonają wszystkie zalecane badania  - w tym także test na HIV –oraz, że będą potrafiły o tym rozmawiać ze swoimi córkami, siostrami, czy mamami” – powiedziała.

Kampania #mamczasrozmawiac zachęca kobiety do testowania się w kierunku HIV i międzypokoleniowego dialogu o zdrowiu z bliskimi. Przypomina kobietom o znaczeniu wzięcia pełnej odpowiedzialności za zdrowie własne i dziecka. Pomaga przełamać opór przed trudnymi rozmowami na ten temat. Tłumaczy, że taka wymiana myśli i wiedzy wcale nie musi być krępująca.

„Zleceniekobiecie ciężarnej testu w kierunku HIV jest obowiązkiem lekarza prowadzącego ciążę” podkreśla Prof. dr hab. n. med. Mirosław Wielgoś, Krajowy konsultant w dziedzinie perinatologii, Kierownik Kliniki Położnictwa i Ginekologii WUM, Rektor WUM.

„Wszystkim ciężarnym pacjentkom zlecam wykonanie testu w kierunku HIV. Najlepiej badanie to wykonać dwukrotnie: przed 10-tym a także między 33 a 37 tyg. ciąży. Coraz więcej lekarzy rozumie i akceptuje potrzebę takiego badania. To prosty test, który może uchronić dziecko przed zakażeniem. Lekarz ginekolog mając na uwadze zdrowie rodziny powinien już na etapie planowania ciąży podkreślić konieczność wykonania testu w kierunku HIV przez przyszłą matkę oraz ojca dziecka” – podkreśla Profesor Wielgoś.

Z konsekwencjami pominięcia tego badania przez lekarzy lub przyszłe mamy boryka się na co dzień Profesor Magdalena Marczyńska – kierownik Kliniki Chorób Zakaźnych Wieku Dziecięcego WUM w Warszawie.

„Od 1985 roku w Polsce zarejestrowano około 195 zakażeń wertykalnych, 15 dzieci zmarło z powodu AIDS. Od czasu obowiązywania standardów opieki okołoporodowej, czyli po 2011 roku, 70% dzieci trafiających do diagnostyki wrodzonego zakażenia HIV otrzymało profilaktykę. Nie oznacza to, że taki jest odsetek testowania ciężarnych w Polsce. Nadal szacuje się że tylko 25-30% kobiet było w czasie ciąży badanych w kierunku HIV i otrzymało pełną profilaktykę. Z pilotażowego badania ankietowego, przeprowadzonego w kierowanym przeze mnie ośrodku, wynika, że 33% kobiet miało dwukrotnie, czyli zgodnie ze standardami, wykonany test w czasie ciąży. Nadal zdarza się, że zakażenie HIV jest wykrywane dopiero u kilku- lub kilkunastolatków. Dziecko powinno być zdiagnozowane i leczone przed ukończeniem 3 miesięcy życia. Wczesna terapia daje szansę ograniczenia mnożenia się wirusa,  zmniejsza ryzyko uszkodzeń wielonarządowych. Dzieci starsze nadal trafiają do nas już z AIDS – tj. w bardzo zaawansowanym okresie choroby” – tłumaczy Profesor Marczyńska.

W ponad 90% przypadków do zakażenia dzieci HIV dochodzi w czasie ciąży, porodu i karmienia piersią, a można temu przecież zapobiec. Każda kobieta oczekująca narodzin dziecka powinna zrobić wszystkie badania, w tym na HIV. Ginekolog ma obowiązek zaproponować badanie w kierunku HIV każdej ciężarnej pacjentce. Nie oznacza to, że  zlecenie tego testu, to ocena, jaką lekarz wystawia jej dotychczasowemu życiu.

„Badanie w kierunku HIV znajduje się w koszyku świadczeń lekarza prowadzącego ciążę w ramach opieki zdrowotnej nad ciężarną, finansowanej z Narodowego Funduszu Zdrowia, zatem jest zupełnie bezpłatne. Wykrycie HIV i włączenie leczenia antyretrowirusowego (ARV) u matki sprawia, że ryzyko zakażenia dziecka jest praktycznie eliminowane. Należy dodać, że leczenie ARV jest w Polsce bezpłatne i finansowane przez Ministra Zdrowia, jako Program polityki zdrowotnej– przypomina Anna Marzec-Bogusławska, dyrektor Krajowego Centrum ds. AIDS, Agendy Ministra Zdrowia.

W roku 2017, w ramach Programu profilaktyki zakażeń wertykalnych, leczeniem zostało objętych 46 kobiet ciężarnych zakażonych  HIV. Odbyło się 35 porodów kobiet z tej grupy, wszystkie noworodki, które otrzymały profilaktycznie leki antywirusowe, urodziły się zdrowe. 11 spośród zakażonych kobiet miało poród planowany w 2018 roku.

Niestety testy na HIV wykonujemy ciągle zbyt rzadko. Taki test wykonał, według szacunków, zaledwie co dziesiąty dorosły Polak. Co roku, powinno go wykonywać blisko400 tys. kobiet ciężarnych i tyle samo mężczyzn, ponieważ test na HIV powinienzrobićrównież przyszły tata. To standardowy element dbania o zdrowie powiększającej się rodziny. Ojciecdziecka może wykonać test anonimowo i bezpłatnie w jednym z punktów konsultacyjno-diagnostycznych (PKD).AdresyPKD są dostępne nastronieinternetowej Krajowego Centrum ds. AIDS: www.aids.gov.pl/pkd

Żeby zachęcić przyszłe mamy do międzypokoleniowych rozmów na temat chorób przenoszonych drogą płciową, w tymHIV, oraz wesprzeć lekarzy w edukowaniu pacjentów na temat wirusa, przez najbliższy tydzień w telewizji, kinach, komunikacji miejskiej, oraz na portalach informacyjnych emitowane będą spoty z Marią Seweryn w roli głównej. Wpisy zamieszczane przez blogerów – Macademian Girl, Matkę Wariatkę i Zapytaj Położną oraz inne osoby, które przyłączą się do akcji na Facebooku i Instagramie pomogą zrozumiećdlaczegoz bliskimi warto i trzeba rozmawiać o wszystkim. Źródłemrzetelnej wiedzy o HIV/AIDS będziestrona kampanii:mamczasrozmawiac.aids.gov.pl.

 

 

20 maja - Dzień Pamięci o Zmarłych na AIDS

     


Dzieà PamiÃci ZmarÃych na AIDS (Memorial AIDS Day).          20 MAJA 2018 R. DZIEŃ PAMIĘCI O ZMARŁYCH NA AIDS

W tym roku po raz 35. zostaną zapalone lampki w czasie Międzynarodowego Dnia Pamięci o Zmarłych na AIDS. Święto to, poświęcone pamięci osób zmarłych z powodu HIV/AIDS, obchodzone jest zawsze w trzecią niedzielę maja – w tym roku jest to 20 maja –  i stanowi okazję do zademonstrowania wsparcia dla osób żyjących z HIV i chorych na AIDS oraz zmobilizowania społeczności lokalnych w walce przeciwko HIV/AIDS.

Na całym świecie Dzień Pamięci obchodzić będzie 1200 organizacji ze 115 krajów.

Mimo, że w różnych krajach dzień ten wygląda inaczej, jedno jest wspólne: wszędzie płonie światło świec i lampek oliwnych, zapalonych z myślą o wszystkich, którzy stracili życie z powodu AIDS.

PODSTAWOWE INFORMACJE EPIDEMIOLOGICZNE

HIV i AIDS w Polsce – dane od początku epidemii (1985 r.) do 31 sierpnia 2017 r. roku

22 164 zakażonych ogółem

3 514 zachorowań na AIDS

1 375 chorych zmarło

Do 31.08.2017 r. zakażenie rozpoznano u 849 osób, najczęściej u osób młodych, w wieku od 20 do 39 lat, częściej u mężczyzn. Zakażenie rozpoznano też u 15 osób w wieku 60 i więcej lat, w tym u 2 kobiet.

Źródło: www.aids.gov.pl

Uroczystości I - komunijne bez zatruć pokarmowych


Maj miesiącem organizacji przyjęć I-komunijnych - uważajmy na zatrucia pokarmowe

Zatrucia pokarmowe

Zatruciem pokarmowym nazywamy ostre schorzenie przewodu pokarmowego, występujące w krótkim czasie po spożyciu potraw lub produktów spożywczych zawierających chorobotwórcze bakterie, toksyny, pasożyty, rotawirusy lub zanieczyszczenia chemiczne. Najczęstszą przyczyną zatruć pokarmowych w Polsce są bakterie i wirusy: salmonella, campylobacter, pałeczka czerwonki, pałeczka okrężnicy, gronkowiec złocisty, laseczka jadu kiełbasianego, listeria oraz rotawirusy.

Chorobotwórcze drobnoustroje, a zwłaszcza wytwarzane przez nie toksyny wywołują zwykle podrażnienie i ostry stan zapalny błony śluzowej żołądka i jelit. Stan zapalny powoduje wzrost przepuszczalności ściany jelit. Woda z osocza krwi przechodzi wówczas z naczyń krwionośnych do światła jelita, a drobnoustroje i ich toksyny są usuwane z wymiotami i biegunką. Czas, jaki upływa od chwili spożycia zatrutego pokarmu do wystąpienia objawów, różni się w zależności od rodzaju drobnoustroju.  Najczęściej wynosi 6-36 godzin.

 

W ciepłej porze roku bakterie rozwijają się szybciej i zakażają tzw. wrażliwe surowce dla przetwórstwa spożywczego – np. jaja, mięso, mleko, itp. Najwięcej zatruć pokarmowych powodują nieświeże wyroby cukiernicze z dodatkiem kremów, lody przygotowywane metodą nieprzemysłową (nie z proszku), garmażeryjne sałatki jarzynowe z majonezem oraz potrawy   z jaj, mięsa, ryb, ich przetwory i konserwy. Są one narażone na szybkie zepsucie ze względu na dużą zawartość wody i skład chemiczny, stanowiący dobre podłoże do rozwoju mikroorganizmów. W związku z tym latem zdarza się więcej zaburzeń przewodu pokarmowego związanych ze spożyciem pokarmów zawierających substancje szkodliwe dla zdrowia.

Zasady samoobrony przed zakażeniami pokarmowymi

§  codzienna ostrożność

§  zakażone produkty mają czasem smak i zapach zjełczałego tłuszczu – takich unikajmy!

§  unikajmy puszek, które mają wzdęte wieczka

§  najtańszy "antybiotyk" to mycie rąk po wyjściu z ubikacji i przed przygotowaniem posiłków

 

Bezpieczne przechowywanie żywności

Prawidłowe przechowywanie żywności w lodówce

Przechowywanie w lodówce jest ważnym sposobem utrzymywania żywności w sposób bezpieczny. Niska temperatura  ułatwia utrzymanie świeżości i spowalnia wzrost szkodliwych mikroorganizmów. Ten sposób przechowywania nie zmienia właściwości żywności.

Właściwa temperatura wewnątrz lodówki  to 50 C na środkowej półce.  Jednak temperatura nie jest taka sama w każdym miejscu wewnątrz lodówki. Uwzględniając te różnice, możesz przechowywać swą żywność w optymalnych warunkach.
Najbardziej zimnym miejscem w lodówce jest dolna półka znajdująca się ponad pojemnikami dla warzyw (20 C). Jest to miejsce przeznaczone dla świeżego mięsa i ryb. Ułożenie tych produktów na dole ma dodatkowe znaczenie – zapobiega to skapywaniu z nich treści na inne produkty.

Jaja, produkty mleczne, wędliny, ciastka oraz produkty oznakowane przy użyciu zwrotu „po otworzeniu przechowuj w lodówce” powinny być przechowywane na środkowych półkach (4-50 C) oraz na półce górnej (80 C). Szuflady na dole (do 100 C) są przeznaczone dla warzyw i owoców, które w niższych temperaturach mogłyby być uszkodzone. Pojemniki lub półki na wewnętrznej stronie drzwi lodówki (10 – 150 C) są przeznaczone dla produktów, które wymagają tylko lekkiego schłodzenia. Dotyczy to np. napojów, musztardy i masła.

Nie wkładaj do lodówki zbyt dużo pożywienia. Jeżeli jest ona przeciążona, co oznacza, że nie ma przestrzeni pomiędzy poszczególnymi produktami, to wtedy dochodzi do zaburzeń cyrkulacji powietrza, co z kolei zaburza osiągnięcie właściwej temperatury. Lodówka nie będzie pracować efektywnie,  jeżeli doprowadzimy do zbieranie się w niej szronu. Należy ją regularnie rozmrażać przy użyciu ciepłej wody z dodatkiem odrobiny octu, aby usunąć zapachy.

Zwróć uwagę, że niektóre produkty nie wymagają przechowywania w lodówce, a nawet w takich warunkach tracą swą jakość. Są to np. egzotyczne owoce, pomidory, rośliny strączkowe, ogórki i cukinia.  Chleb przetrzymywany w lodówce szybciej czerstwieje. Warzywa i owoce, które powinny dojrzeć przed spożyciem, również powinny być przechowywane w temperaturze pokojowej.

W lecie należy pokrętło temperatury nastawić na silniejsze działanie niż w zimie. Zawsze upewniaj się, czy drzwi lodówki są szczelnie zamknięte. Otwieraj lodówkę tylko wtedy, gdy jest to niezbędne i zamykaj jak najszybciej.

Przed umieszczeniem w lodówce produkty należy owinąć lub przykryć, aby zapobiegać utracie wilgoci i smaku. Resztki jedzenia należy wkładać do czystych, szczelnych pojemników. Nie wkładaj do lodówki dużych ilości ciepłego pożywienia, ponieważ to podwyższa temperaturę w całej lodówce; najpierw schłódź żywność w temperaturze pokojowej (ale pamiętaj, że pozostałości produktów gotowanych powinny być umieszczane w lodówce w ciągu 2 godzin po ich przygotowaniu).

 

Zamrażanie produktów spożywczych

Dlaczego zamrażanie jest dobrym sposobem przechowywania produktów spożywczych?

Zamrożenie opóźnia psucie się produktów spożywczych zmniejszając aktywność enzymów uczestniczących w procesach prowadzących do zepsucia oraz zapobiega namnażaniu się w nich mikroorganizmów. Woda zawarta w produktach zamarzając tworzy drobne kryształki i staje się nieosiągalna dla bakterii, które potrzebują jej w swoich procesach metabolicznych. Jednak większość mikroorganizmów (poza pasożytami) przeżywa zamrażanie. Dlatego należy zachować ostrożność zarówno przed zamrożeniem jak i po rozmrożeniu produktu spożywczego.

Jak długo można trzymać produkty spożywcze w zamrażalniku?

W domowej zamrażarce produkty spożywcze mogą być bezpiecznie przechowywane przez 3 do 12 miesięcy bez pogorszenia ich jakości. W indywidualnych przypadkach ten okres może się różnić. Dlatego najlepiej sprawdzić informację umieszczoną na etykiecie produktu.
 

Pamiętaj:
•  Zamrażalnik należy nastawić na temperaturę -180C lub niższą.

•  W odróżnieniu od lodówki, produkty spożywcze przechowywane w zamrażarce należy układać ciasno aby urządzenie pracowało sprawnie.

•  Korzystne jest zastosowanie odpowiednich opakowań, takich jak torby do zamrażarki lub plastikowe pojemniki, aby  przechowywane produkty nie uległy uszkodzeniu.

•  Unikaj wkładania do zamrażalnika gorących produktów, ponieważ to powoduje wzrost temperatury w zamrażalniku i może uszkodzić inne produkty.

•   Przed zamrożeniem produkty powinny być schłodzone.  Upewnij się przed rozpoczęciem gotowania, że wyjęty z zamrażalnika produkt spożywczy całkowicie rozmroził się. Produkty spożywcze, które były zamrażane a następnie odmrażane, nie mogą być zamrażane ponownie.

 Jak postępować z resztkami posiłków...

Najważniejszą sprawą jest pamiętanie, że żywność po przyrządzeniu powinna być przechowywana w lodówce lub zamrożona w ciągu dwóch godzin. Te dwie godziny obejmują okres, w którym potrawa jest już poza lodówką lub kuchenką czy piecykiem, zanim zostanie podana i okres przebywania na stole podczas posiłku. Pozostawienie żywności w temperaturze pokojowej przez ponad dwie godziny (lub jedną godzinę w upale), przyspiesza rozwój bakterii, stanowiąc zagrożenie dla zdrowia. Takiej żywności nie powinno się wykorzystywać ponownie i najbezpieczniej jest ją wyrzucić.   
Jedzenie, które stało w temperaturze pokojowej niespełna dwie godziny może być wykorzystane, jeśli było przygotowane z zachowaniem zasad higieny. Należy używać czystych naczyń, myć często ręce i nie dopuszczać aby żywność miała kontakt z nieumytymi powierzchniami.

Nigdy nie zjadajmy resztek, co do których nie jesteśmy pewni, jak długo były przechowywane i w jakich warunkach. Również jeśli mamy wątpliwości co do wyglądu lub zapachu – bez wahania wyrzućmy taką żywność !

 

Europejski Tydzień Szczepień 2018


 

24-30-560x437.png

 

 

Europejski Tydzień Szczepień

"Szczepienia działają. Szczepmy Europę".

 

23-29 kwietnia obchodzimy, już po raz XIII, Europejski Tydzień Szczepień. Jest to inicjatywa Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), realizowana i koordynowana na poziomie lokalnym przez poszczególne państwa. Celem Tygodnia jest podkreślanie znaczenia szczepień  po to, by chronić ludność przed chorobami, którym można zapobiec właśnie poprzez szczepienia.

Europejski Tydzień Szczepień to inicjatywa:

  • kierowana i koordynowana przez Światową Organizację Zdrowia,
  • realizowana i wspierana na poziomie krajowym i lokalnym przez państwa, a także przez organizacje międzynarodowe i pozarządowe oraz inne podmioty działające w obszarze ochrony zdrowia.

Celem Tygodnia Szczepień w Polsce jest podkreślanie roli szczepień – powszechnych i indywidualnych – poprzez:

 

  • podnoszenie świadomości potrzeby i prawa każdego dziecka do ochrony przed chorobami, którym można zapobiegać za pomocą szczepień ochronnych,
  • zwracanie szczególnej uwagi na szczepienie pacjentów z grup wysokiego ryzyka.

     

Pamiętajmy:

  • Szczepienia ratują życie.
  • Epidemie chorób zakaźnych nadal stanowią poważne zagrożenie, także dla Europejczyków.
  • Powikłania chorób, którym można zapobiegać za pomocą szczepień ochronnych, wciąż grożą śmiercią – szczególnie małym dzieciom.
  • Szczepienia eliminują groźne choroby z naszego otoczenia.
  • Szczepienia są tańsze niż leczenie powikłań chorób zakaźnych.
  • Szczepienia obowiązkowe są bezpłatne.

     

Czym jest szczepienie?

Szczepienie polega na podaniu pacjentowi (przez uprawniony do tego personel medyczny) szczepionki przeciw chorobie zakaźnej, by organizm pacjenta się na nią uodpornił. Szczepienie ochronne jest świadczeniem zdrowotnym z zakresu profilaktyki. Szczepienia mogą być wykonywane w podmiotach prowadzących działalność leczniczą (w przychodniach podstawowej opieki zdrowotnej i praktykach lekarskich). Procedura szczepienia zawsze obejmuje dwie podstawowe czynności: badanie lekarskie, na podstawie którego lekarz kwalifikuje pacjenta do szczepienia (lub podejmuje decyzję o odroczeniu) oraz podanie szczepionki. W zależności od rodzaju danej szczepionki, jest ona podawana albo poprzez iniekcję (zastrzyk) albo w formie doustnej.

 

Czym są szczepionki?

Szczepionki to produkty lecznicze podawane osobom zdrowym w celu ochrony przed chorobami zakaźnymi. Są to produkty pochodzenia biologicznego, zawierające antygeny zdolne do indukcji określonych procesów immunologicznych, warunkujących powstanie trwałej odporności bez wywoływania działań toksycznych.

Dlaczego warto się szczepić?

Szczepienia ochronne to najskuteczniejszy – biorąc pod uwagę odsetek zachorowań, których można uniknąć szczepiąc całą populację – i najbardziej efektywny sposób zapobiegania wielu chorobom zakaźnym. Zapewniając odporność na te choroby, chronią nas przed ich groźnymi skutkami. Szczepiąc siebie i swoich bliskich chronimy przed ciężkimi zachorowaniami także te osoby, których nie można zaszczepić z przyczyn medycznych.

Czy szczepienia są bezpieczne?

Bezpieczeństwo każdej szczepionki jest oceniane na wszystkich etapach badań, które są nad nią prowadzone, a także w trakcie produkcji oraz podczas stosowania zarejestrowanych i dopuszczonych do obrotu preparatów.

Badania kliniczne potwierdzają, że wszystkie dostępne w Polsce szczepionki spełniają standardy jakości, bezpieczeństwa i skuteczności. Każda szczepionka wprowadzona na polski rynek musi pozytywnie przejść badania laboratoryjne. Kontrolowane są wszystkie serie szczepionek wprowadzane do obrotu w Polsce. Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych stale monitoruje niepożądane odczyny poszczepienne. Przestrzeganie tych wysokich standardów przez podmioty działające w systemie ochrony zdrowia gwarantuje bezpieczeństwo osób poddawanych szczepieniom.

 

O czym musisz poinformować lekarza przed szczepieniem?

Koniecznie poinformuj lekarza o:

  • przebytych chorobach,
  • przyjmowanych lekach (mogą one wpływać na działanie szczepionki, np. osłabić jej działanie lub wywołać reakcję alergiczną);
  • przebywaniu lub bliskim kontakcie z osobą chorą,
  • niepokojących objawach, jeśli pojawiły się po podaniu poprzednich szczepionek.

Jakie czynności muszą być wykonane przed szczepieniem?

Wykonanie obowiązkowego szczepienia ochronnego musi być poprzedzone badaniem lekarskim, które ma na celu wykluczenie ewentualnych przeciwwskazań. O wykonaniu lub przesunięciu terminu szczepienia zawsze decyduje lekarz, po zbadaniu pacjenta oraz uzyskaniu informacji dotyczących jego stanu zdrowia. W przypadku dziecka takich informacji mają obowiązek udzielić lekarzowi rodzice lub opiekunowie prawni.

Pamiętaj!

  • Badanie kwalifikujące do szczepienia przeprowadza lekarz.
  • Lekarz kwalifikuje do szczepienia na podstawie badania pacjenta i zebranego wywiadu (czyli informacji od pacjenta lub jego przedstawiciela prawnego).
  • Lekarz musi uzyskać zgodę pacjenta na wykonanie szczepienia.

     

Kto może wykonać szczepienie?

Szczepienia ochronne mogą wykonywać lekarze i felczerzy, pielęgniarki, położne, a także higienistki szkolne.

Gdzie można wykonać szczepienia ochronne?

Szczepienia ochronne (obowiązkowe i zalecane) są realizowane przez podmioty wykonujące działalność leczniczą (np. przychodnie), które udzielają świadczeń medycznych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej (POZ). Osoby, które planują podróż za granicę (szczególnie do krajów tropikalnych), powinny przed wyjazdem skontaktować się z personelem medycznym w punktach szczepień związanych z medycyną podróży. Takie punkty działają m.in. przy Wojewódzkich Stacjach Sanitarno-Epidemiologicznych.

O czym lekarz musi poinformować rodzica/opiekuna, gdy dziecko ma zostać poddane obowiązkowemu szczepieniu?

  • O terminach innych szczepień obowiązkowych dziecka.
  • O zalecanych szczepieniach.
  • O czynnościach podejmowanych podczas przeprowadzania szczepienia.
  • O możliwości wystąpienia u dziecka niepożądanego odczynu poszczepiennego (NOP) i konieczności natychmiastowego zgłoszenia się do lekarza w takim przypadku.
  • O tym, jak zapobiegać wystąpieniu odczynów poszczepiennych.

Jakie czynności musi wykonać osoba, która szczepi pacjenta?

  • Musi przygotować szczepionkę do podania oraz poinformować pacjenta (lub jego przedstawiciela ustawowego) o sposobie, w jaki zostanie podana szczepionka.
  • Musi zapisać wszystkie niezbędne informacje w dokumentacji dotyczącej szczepień.

     

Jakie informacje musi zawierać dokumentacja przeprowadzenia szczepienia ochronnego?

  • Datę szczepienia.
  • Nazwę szczepionki.
  • Numer serii szczepionki.
  • Informacje o miejscu i sposobie podania szczepionki.
  • Nazwisko lekarza, który zlecił szczepienie oraz nazwisko osoby, która je wykonała.

     

Więcej na temat akcji „Zaszczep w sobie chęć szczepienia” na stronie www.szczepienia.gis.gov.pl

 

Światowy Dzień Zdrowia 2018 pod hasłem"Zdrowie dla wszystkich"

 


 

 

Znalezione obrazy dla zapytania Åwiatowy dzieÅ zdrowia 2018 zdrowie dla wszystkich

 

 

ŚWIATOWY DZIEŃ ZDROWIA 2018

 

„Zdrowie dla wszystkich”

 

 

 

 

 

 

 

Każdego roku Światowa Organizacja Zdrowia wybiera priorytetowy obszar ważny z punktu widzenia zdrowia publicznego, jako temat przewodni Światowego Dnia Zdrowia, który przypada na dzień 7 kwietnia, w rocznicę powstania WHO.

 

 

 

Najważniejsze przesłania Światowego Dnia Zdrowia 2018:
- Powszechna opieka zdrowotna polega na zapewnieniu wszystkim ludziom dostępu do świadczeń zdrowotnych na odpowiednim poziomie tam, gdzie i kiedy jest to konieczne bez generowania dodatkowego obciążenia finansowego.
- Nikt nie powinien wybierać między dobrym stanem zdrowia, a innymi życiowymi potrzebami.
- Powszechna opieka zdrowotna jest kluczem do zdrowia i dobrostanu ludzi i narodów.
- Powszechna opieka zdrowotna jest osiągalna. Niektóre kraje poczyniły w drodze do jej osiągnięcia ogromne postępy. Wyzwanie to utrzymać jej dostępność na poziomie oczekiwanym przez obywateli.
- Różne kraje podchodzą do problemu powszechności opieki zdrowotnej w różny sposób, nie ma uniwersalnych rozwiązań. Jednak każdy kraj może zrobić coś, by poprawić powszechny dostęp do opieki zdrowotnej.
- Aby opieka zdrowotna miała charakter prawdziwie powszechny, konieczna jest zmiana w myśleniu o systemie opieki zdrowotnej z tej zorientowanej na choroby i instytucje na zorientowaną na ludzi i dla ludzi.
- Każdy może mieć wpływ na sposób osiągnięcie powszechnej opieki zdrowotnej poprzez wzięcie udziału w dyskusji o powszechnej opieki zdrowotnej.
Zbyt wielu ludzi jest pomijanych w opiece zdrowotnej „Powszechny” oznacza „dla wszystkich”, bez dyskryminacji i pominięcia kogokolwiek.
Wszyscy i wszędzie mają prawo do korzystania ze świadczeń zdrowotnych, których potrzebują bez jednoczesnego spychania na skraj ubóstwa. Oto niektóre fakty i liczby opisujące obecny stan powszechnej opieki zdrowotnej:
- Co najmniej połowa światowej populacji nie ma dostępu do niezbędnych usług medycznych.
- Niemal 100 milionów ludzi zostaje zepchniętych do skrajnego ubóstwa, zmuszona do przeżycia za 1,9 dolara dziennie lub mniej z powodu konieczności płacenia za usługi medyczne z własnej kieszeni.
- Ponad 800 milionów ludzi (prawie 12% światowej populacji) przeznacza co najmniej 10% środków z domowego budżetu na wydatki związane ze zdrowiem własnym, chorego dziecka lub innego członka rodziny. Ponoszą tzw. „wydatki na sytuacje nadzwyczajne”.
- Ponoszenie wydatków na sytuacje nadzwyczajne w kontekście służby zdrowia to problem globalny. W bogatszych krajach Europy, Ameryki Łacińskiej i części Azji, które już osiągnęły wysoki poziom dostępu do świadczeń zdrowotnych rośnie ilość obywateli, którzy przeznaczają co najmniej 10% środków z budżetu domowego na koszty związane z opieką zdrowotną ponoszonych z własnej kieszeni.
Czym jest powszechna opieka zdrowotna?
- Z powszechną opieką zdrowotną mamy do czynienia wtedy, kiedy obywatele i lokalne społeczności mają dostęp do koniecznych świadczeń zdrowotnych bez dodatkowych obciążeń finansowych.
- Powszechna opieka zdrowotna umożliwia wszystkim dostęp do świadczeń zdrowotnych, które są pomocne w zwalczaniu najważniejszych przyczyn chorób i śmierci; powszechna opieka zdrowotna jest jednocześnie gwarancją jakości opieki na poziomie wystarczającym do poprawy stanu zdrowia osób, które z niej korzystają.
Czym nie jest powszechna opieka zdrowotna?
- powszechna opieka zdrowotna nie oznacza bezpłatnego dostępu do wszystkich możliwych czynności zdrowotnych niezależnie od ich kosztu, ponieważ żaden kraj nie jest w stanie świadczyć wszystkich usług bez odpłatności w sposób zrównoważony.
- powszechna opieka zdrowotna nie oznacza jedynie zapewnienia minimalnego koszyka świadczeń zdrowotnych, służy także stopniowemu rozszerzaniu wachlarza usług i ochrony finansowej w miarę wzrostu dostępnych zasobów.
- powszechna opieka zdrowotna nie oznacza jedynie leczenia jednej osoby, służy także wspieraniu usług dla całej populacji, takie jak kampanie zdrowia publicznego, dotyczące np. dodawania fluoru do wody lub kontroli miejsc rozmnażania komarów, które mogą przenosić wirusy chorobotwórcze.
- powszechna opieka zdrowotna nie służy jedynie opiece zdrowotnej i finansowaniu systemu ochrony zdrowia danego kraju. Bierze pod uwagę wszystkie składowe systemu zdrowia – systemów i instytucji, które świadczą usługi bezpośrednio, placówki zdrowotne i sieci komunikacyjne, technologie zdrowotne, systemy informacyjne, mechanizmy kontroli jakości, a także zarządzanie i kwestie prawne.

 

 

 

Źródło: Biuro WHO w Polsce

 

Wiosna bez pneumokoków - Darmowe szczepienia dla dzieci z roczników 2013-2016 przeciwko pneumokokom


Plakat.jpg

Darmowe szczepienia dla dzieci z roczników 2013-2016 przeciwko pneumokokom

Drodzy Rodzice i Opiekunowie!

Od 20 marca do 29 czerwca 2018 r. będziecie mogli bezpłatnie zaszczepić swoje dziecko przeciwko pneumokokom.

Przypominamy, że to szczepienie daje najlepszą i skuteczną ochronę przed inwazyjnymi zakażeniami, zapaleniem płuc oraz ostrym zapaleniem ucha środkowego wywołanym przez Streptococcus pneumoniae!

Kto może zostać zaszczepiony

Dzieci do ukończenia 5. roku życia, które nie podlegają obowiązkowi szczepień oraz nie były zaszczepione (dzieci urodzone w latach 2013-2016)

Warunek – dziecko musi zostać zakwalifikowane do szczepienia do 20 kwietnia 2018 r.

Co należy wiedzieć

Szczepienie jest dobrowolne i nieodpłatne! Jeśli jesteś zainteresowany zaszczepieniem dziecka – zgłoś się w tej sprawie do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej! Szczepienia obejmują dzieci, które – po wcześniejszym umówieniu na wizytę szczepienną – zgłoszą się do lekarza do 20 kwietnia 2018 r. Szczepienie jest wykonywane przy użyciu 10-walentnej szczepionki. Schemat szczepienia składa się z dwóch dawek podawanych w odstępie 2 miesięcy. Pełen, dwudawkowy schemat szczepienia będzie realizowany od 20 marca 2018 r. do 29 czerwca 2018 r. przez przychodnie, które mają podpisany kontrakt z NFZ.

Jeśli chcesz zaszczepić dziecko przeciwko pneumokokom, skontaktuj się ze swoją przychodnią (tam, gdzie złożyłeś deklarację wyboru lekarza POZ) w sprawie terminu szczepienia.

Informacji o szczepieniach udzielają również powiatowe stacje sanitarno-epidemiologiczne.

Liczba szczepionek oraz czas akcji są ograniczone.

Dlaczego warto się zaszczepić dziecko?

Jakie choroby wywołują pneumokoki

Pneumokoki mogą powodować zakażenia inwazyjne, charakteryzujące się obecnością bakterii w krwi oraz zakażenia zlokalizowane – bez uogólnionego zakażenia.

Główne postacie zakażenia to:

  • zapalenie ucha środkowego – prawie każde dziecko do 5. roku życia ma za sobą przebyte zapalenie ucha środkowego wywołane przez pneumokoki;
  • zapalenie zatok obocznych nosa;
  • zapalenie płuc – czynnikami sprzyjającymi są przewlekłe choroby płuc oraz jako powikłanie grypy;
  • zapalenie spojówek.

Zakażenia mogą przebiegać w sposób inwazyjny, wywołując:

  • zapalenie płuc z bakteriemią (obecność bakterii w krwi) – w ok. 25-30% przypadków zapalenia płuc występuje bakteriemia;
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych – w tym przypadku obserwuje się bardzo poważne powikłania (np. śmierć lub głębokie upośledzenie intelektualnee i częste nawroty choroby);
  • posocznicę – najczęściej jest następstwem ciężkiego zapalenia płuc, jednak może rozwinąć się jako choroba podstawowa bez wcześniejszego ogniska zapalnego;
  • zapalenie wsierdzia;
  • zapalenie otrzewnej;
  • zapalenie kości i szpiku;
  • zapalenie stawów.

Korzyści wynikające ze szczepień

Dowodem na to, że szczepienia przeciw pneumokokom przynoszą korzyści, są Kielce.

W 2006 r. prowadzono  tam bezpłatne szczepienia przeciw pneumokokom dla dzieci. Zapadalność na pneumokokowe zapalenie płuc u dzieci poniżej 2. roku życia zmniejszyła się o blisko 97%, liczba hospitalizacji z powodu zapalenia płuc wśród dzieci do 2 lat – o 60%, a liczba przypadków zapalenia ucha środkowego – o 85%. Dodatkowo zaobserwowano efekt odporności zbiorowiskowej. Liczba zachorowań zmniejszyła się o ponad 50% wśród dorosłych, którzy często komunikują się z najmłodszymi (chodzi głównie o osoby starsze- seniorów,  którzy – poza dziećmi należą do grupy ryzyka zachorowania na zapalenie płuc wywołane przez pneumokoki).

Zmniejszyła się także częstotliwość występowania szczepów pneumokoków opornych na penicylinę u dzieci poniżej 5 lat – do 6,5%. Dla porównania w populacji nieszczepionej częstotliwość ta wynosi 50,5%.

Źródło: www.gis.gov.pl; www.mz.gov.pl



EDWA.jpg

        Europejski Dzień Wiedzy o Antybiotykach 

       Światowy Tydzień Wiedzy o Antybiotykach

 


 


     

papierosy

     

   

    16 listopada- Światowy Dzień Rzucania Palenia

 

 

 

 

 


                                                 

Znalezione obrazy dla zapytania grypa wirus     Nie daj się grypie!